تفسیری از نزاع سقراط و آتن (با تکیه بر ماهیت دین داری سقراط در آپولوژی)

حاتم قادری

نرگس تاجیک

یکی از اتهامات منجر به محکومیت سقراط، بی دینی بود. از آنجا که آتن نیز مانند دیگر دولت شهر های پویان عصر سقراط، مذهبی مدنی داشت یا به عبارتی مذهب و سیاست در هم تنیده بودند، بی دینی به منزله عامل تهدید دولت شهر و جرمی مدنی محسوب می شد. بنابر این اتهامات مذهبی می توانست همچون یک اقدام سیاسی خرابکارانه، سفراط را به مرگ محکوم کند. از طرفی در آپولوژی شواهدی دال بر دین داری سقراط وجود دارد که به صورت سوگند به خدایان دولت شهر با یادآوریِ خدمت به آنها، در اتهام بی دینی شبهه ایجاد می کند و این پرسش را دامن می زند که چرا سقراط به رغم وجود شواهدی مبنی بر دین داری اش به اعدام محکوم می شود؟ این مقاله، ضمن نشان دادن ماهیت دین داری سقراط، تفسیری از نزاع خاموش سقراط و آتن که در صحنه دادگاه و اظهار دفاعیاتش آشکار می شود، به دست می دهد. براین اساس، ضمن اشاره مقدماتی به جایگاه دین در دولت شهر آتن، توضیح داده می شود که سقراط در پیام و ارتباط الهی غرق نمی شود بلکه با وارد کردن توجیهات شخصی مبتنی ہر سلبیت، به تجربه شخصی ایمان دینی می پردازد و دین رسمی را به چالش می گیرد؛ بدون آنکه دین جدیدی را جایگزین کند.

 

ادامه مطلب > > > >

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *