زیبایی طبیعی نزد هگل
دکتر محمد جواد صافیان
هگل زيبايي را تجلي معقول يا صورت عقلي درامر محسوس مي داند. زيبايي در دو ساح ت
طبيعت و هنر متجلي مي شود و اين هر دو ساحت واجد وجهي محسوس مي باشند . اما خود
زيبايي امري محسوس نيست بلكه صورتي است معقول. زيبايي تنها براي ديگري يعني براي ما
يعني براي ذهني كه زيبايي را درمي يابد، خلق شده است. به عبارت ديگر زيبايي شيء زيبا در
حس آشكار نمي شود بلكه در ملاحظه وحدت اجزاء و اعضای امر زيبا آشكار مي شود و اين نيز با
تفكر امكان پذير خواهد بود. زيبايي طبيعت در سه مرتبه مورد ادراك ما قرار مي گيرد : مرتب ة
اول مواجهه با زيبايي طبيعي است تنها به صورت هماهنگي دروني در محصولات عيني (مثل
بلور طبيعي). در مرتبة دوم زيبايي طبيعي را به عنوان زندگي دروني همراه با تمايزهاي ماهوي
آن ملاحظه مي كنيم. در مرتبة سوم زيبايي را در من خودآگاه ادراك مي كنيم. زيبايي طبيعت
ناقص است؛ زيرا واقعيت خارجي حداكثر داراي وجود دروني نامتعين و انتزاعي است و برخلاف
نفس، وجود آن دروني نيست. به عبارت ديگر زيبايي طبيعت انتزاعي است نه انضمامي . هگل
زيبايي انتزاعي را از سه جنبه مورد بررسی قرار مي دهد : اول از حيث صورت ؛ دوم از حيث
وحدت انتزاعي مادة حسي و سوم از جنبة محدوديت وجود فردي بي واسطه.
ادامه مطلب > > > >