بازخوانی سطرهایی از شعرِ نمایشیِ “صخره” اثر تی. اس. الیوت

بازخوانی سطرهایی از شعرِ نمایشیِ “صخره” اثر تی. اس. الیوت معصومه بوذری   “سرزمین ویران، سرزمین بایر، سرزمین هرز، دشت سترون…” این چه ناکجا آبادِ بی زمان و مکانی است که مدام می خوانیمش و درباره اش اینهمه سخن می گوییم؟ شاید این خاصیت معجزه گونه ی شعر باشد. آن هم شعری که شاعرش نیز […]