خوانشی بوم گرایانه از داستان كوتاه درخت گلابی نوشته گلی ترقی

نوذر نیازی

«درخت گلابی»، داستانی که داریوش مهرجویی آن را به پرده ی سینما برد، از

بهترین داستان های گُلی ترقی نویسنده ی تأثیرگذار معاصر ایرانی است. شخصیت

اصلی داستان كه خود را نویسنده و فیلسوف قلمداد م یكند چهل سال را ب ی وقفه

به فعالیت علمی و سیاسی محض پرداخته و با این كه شهرتی برای خود به دست

آورده است، اكنون چشمه ی خلاقیت اش خشكیده و با حالتی سرخورده و نگران

به باغ دماوند كودكی اش پناه آورده تا، شاید در خلوت و آرامش آن باغ زیبا بتواند

آخرین كتابش را بنویسد. نویسنده در این داستان، با برجسته سازی نقش درخت

گلابی به عنوان نماد طبیعت و تأثیر آن بر روان و اندیشة خصیت اصلی، با نگرشی

بوم گرایانه سعی در بازتعریف طبیعت و رابطه انسان با آن دارد. نقدهای موجود از

داستان بیش تر تكیه بر جنبه های محض فلسفی و روانكاوانة آن دارند، درحال ی كه

واكنش ها، حساسیت ها و دركی كه نویسنده نسبت به طبیعت و محیط طبیعی نشان

می دهد، تاكنون در كانون توجه قرار نگرفت ه است. بنابراین، خوانشی بو م گرایانه

از داستان می تواند لایة دیگری از معناهای نقب نزده ی متن را (Ecocritical)

بنمایاند…

ادامه مطلب > > > >