مناقشۀ ناباکوف – ویلسون

گالیا دایمنت 

ترجمه امید مهرگان

هنر در برابر مسئولیت اجتماعی و اخلاقی مشهور است که ویلسن از لولیتا خوشش نمی آمد، در نامه ای به ناباکوف به شیوه ی رک و راست مخصوص خودش درباره ی آن گفته بود: «[از لوليتا] کمتر از هر آنچه از شما خوانده ام خوشم می آید». ناباکوف کاملا از توضیح این امر عاجز بود که چرا ويلسن اهمیتی به رمانی که او خودش آن را بهترین و به لحاظ هنری ناب ترین آفرینش اش می دانست، نمی دهد. همین ناباکوفی که بعدها با سرسختی تمام اظهار داشته بود «لولیتا هیچ نوع اخلاقیاتی را به یدک نمی کشد»، برای تغییر دادن عقیده ی ويلسن، حتا مجبور شد، با لحنی کمابیش شوخی آمیز، او را متقاعد کند که «لوليتا، اثری است بسیار اخلاقی و تصویرگر خرده مالک های آمریکایی نیست. آنچه ناباکوف قصد داشت در این توضیح به تلویح بگوید، اختلاف دیرپای او و ويلسن بر سر ماهیت هنر و نیز تعیین این بود که از چه حیث، هنر «خوب» و مباحث اجتماعی و اخلاقی، باهم قیاس پذیر اند. ادموند ويلسن در نقادی ناباکوفي وضع خوبی نداشته است، نقادی هوادار ناباکوف گرایش دارد به اینکه بیشتر هوادار وجوه اختلاف این دو مرد باشد.

ادامه مطلب > > > >