متن خوانی کتاب «هنر، احساس و بیان»؛ نوشتهی رابرت ویلکینسون
از «مجموعۀ زیباییشناسی و فلسفهی هنر»؛ انتشارات فرهنگستان هنر
نام کتاب: هنر، احساس و بیان
نویسنده: رابرت ویلکینسون
ترجمه: امیر مازیار
خوانش متن: زهره غفاری
کاری از گروه آموزشی پل
خلاصه کتاب:
بیان یکی از مهمترین مفاهیمی است که نظریهپردازان به کمک آن، تلاش کردهاند به تبیین دشواریهای فلسفی فهم و تعریف هنر دست بزنند. کتاب «هنر، بیان، احساس» هم بر این موضوع تمرکز دارد. این کتاب کوچک و کمحجم اما روشنگر، یکی از جلدهای مجموعه کتابهای «مجموعه مقالات زیباییشناسی و فلسفهی هنر» است که به اهتمام نشر فرهنگستان هنر و «سمت» منتشر شدهاند.
شاید بتوان محتوای کلی کتاب را به سه بخش تقسیم کرد: بخش اول، به بازگویی نظرات کلی تولستوی و کالینگوود دربارهی نسبت «بیان» و «هنر» میپردازد و سپس نویسنده اشکالها و تناقضهای این تعاریف را با واقعیت و نیز نظرات خود گویندگانشان نمایش میدهد. تولستوی هنر را به سادگی «بیان احساس» میداند اما معیارهایی عجیب و اخلاقی برای ارزشگذاری اثر هنری دارد. فارغ از اینها، در وحلهی اول پای پرسشی مهم را به میان میآورد: چرا هنر اینقدر برای ما اهمیت دارد و برای آن وقت و هزینه صرف میکنیم؟ در سوی مقابل، نظریهی کالینگوود پیچیدهتر است. البته اشکال اساسی نظریهاش این است که با وجود اینکه ادعا دارد که نظریهاش را بر مبنای مصداقهای پذیرفته شدهی عام از اثر هنری بنا میکند، در عمل با تعریفی که ارائه میدهد ناچار میشود بخش زیادی از این مصداقها را از حوزهی تعریف خود بیرون بگذارد.
از مقدمۀ کتاب:
آثار هنری به دلایل منطقی و متعددی مسأله زا هستند. از جمله به این دلیل که ما نه تنها صفات قابل حمل بر اشیای بی جان را برای آنها به کار می بریم بلکه صفاتی را بر آنها اطلاق می کنیم که معمولاً می گوییم که آثار هنری “صورت جاندار” دارند یا “حیات” خاص خود را دارند؛ یا می گوییم آثار هنری “مرده” اند یا “فاقد حیات” اند. …
*همۀ پرداخت های مربوط به محصولات گروه آموزشی پل، صرفاً از طریق وبسایت چیستی ها انجام می شود.
