1- (ص13) ما واقع بینانی هستیم که برای هر نوع اتومبیل خود نام ویژه ای برگزیده ایم اما برای بیان پردامنه ترین تجربه عاطفی خود تنها از واژۀ “عشق” استفاده می کنیم.
2- (ص13) برای درک رویاهای خود، اساطیر باستان و قصه های پیشینیان تنها یادگیری دستور و نحو یک زبان اختصاصی مشترک و سمبولیک کافی است.
3- (ص19) همه سمبل ها یا متعارف یا تصادفی و یا همگانی نو جهانی اند.
4- (ص34) رؤیا تظاهری است بیان کننده و با معنی از فعالیت روانی انسان که در حالت خواب ظاهر می شود.
5- (ص38) افکار و احساسات ما تابع رفتار و کردار ما هستند که در ضمیر ناخودآگاهمان جلوه گر می شوند.
6- (ص42) طبیعت به همان صورتی که وجود دارد نه خوب است و نه بد.
7- (ص43) ابتدایی ترین عامل موجود در هر تمدن زبان است.
8- (ص44) در عالم رؤیا، انسان عاقل تر و باهوش تر و دارای قضاوت و درک هشیارانه تری است تا در زمان بیداری.
9- (ص44) افراد یک جامعه به یکدیگر محتاج اند و وابسته.
10- (ص58) این کاملا صحیح است که برای تفکر صحیح احتیاج به چنان تمرکز حواسی داریم که در هنگام بیداری برایمان مقدور نیست ولی گاه در هنگام خواب و رؤیا بدست می آید.